Zbliżały się wakacje, pora wypoczynku, relaksu, odprężenia. W wyobraźni królowało morze, słońce i plaża. Dobre samopoczucie, optymizm, spontaniczność i niekwestionowana chęć do życia towarzyszyły mi codziennie. Swoje 56 lat uznawałem za właściwy wiek do korzystania z życia. Nakreśliłem plany na najbliższą przyszłość. Zaplanowałem wczasy. Pomyślałem o wyjeździe do sanatorium, zrobiłem badania. Zapewne zapytacie - skoro facetowi tak dobrze na tym świecie, to, jaki sens ma jego wypowiedź na łamach „Gladiatora”.