Rak nerki należy do nowotworów złośliwych, który atakuje komórki nerki. Statystyki zapadalności na tę chorobę podają, że rocznie notuje się około 3500 nowych przypadków.
Rak nerki (rak jasnokomórkowy) nie należy do chorób łatwo wykrywalnych, gdyż nie daje charakterystycznych objawów, tak jak w przypadku innych nowotworów. Istnieje ryzyko, że jego wykrycie może nastąpić wtedy, gdy znajduje się w stadium zaawansowanym.

Nowotwór ten atakuje osoby po 50 roku życia, znacznie częściej mężczyzn niż kobiety. Zdarzają się przypadki zachorowań wśród osób młodszych. Podejrzenie, że mamy do czynienia z rakiem nerki, może być uzasadnione, gdy w moczu pojawi się krew lub bóle w okolicy lędźwiowej, a także wtedy, gdy w okolicy nerki wyczuwalny jest guz. Mogą występować także inne objawy, o których trzeba powiadomić swego lekarza.
Kiedy zachodzi podejrzenie wystąpienia tego nowotworu, konieczne jest poddanie się badaniom - w pierwszej kolejności moczu i krwi. Istotne są także tzw. badania obrazowe: badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej, tomografia komputerowa, urografia (badanie rentgenowskie dróg moczowych po dożylnym podaniu kontrastu), rezonans magnetyczny jamy brzusznej.
Najwięcej nowotworów tego typu rozpoznaje się dzięki ultrasonografii wykonywanej najczęściej z zupełnie innej okazji, np. przy rutynowych badaniach kontrolnych. Dzięki temu raka nerki można zidentyfikować, zanim stanie się groźny i trudny w leczeniu.
Rak nerki nie jest nowotworem, który można łatwo rozpoznać i nie ma sposobu, aby się przed nim ustrzec. Jedyna rada  to badania przeprowadzone przynajmniej raz w roku: badanie ogólne moczu oraz badanie usg jamy brzusznej.