Co się dzieje, gdy organizm znajduje się w stresie? Już od samego rana myślimy, jaki ten dzień będzie trudny. Mózg otrzymuje informację, że przed nami jest ciężki dzień: napinają nam się mięśnie, szybciej bije serce, inaczej jest przetłaczana krew, zwiększa się poziom cukru w organizmie, jelita mogą reagować biegunką albo zaparciem organizm reaguje na całą tę sytuację burzą hormonów. To wszystko jest potrzebne pod warunkiem, że będziemy się starali redukować stres, czyli oddalać od siebie złe myśli.

Jak to zrobić?

Jedni proponują zająć się problemami zawodowymi, czytaniem, spacerami, czyli każdy ma jakiś swój sposób na redukcję stresu. Dobrym sposobem jest "przyjrzenie się" swojej myśl: czy to naprawdę się dzieje, czy też wymyślam coś, czego jeszcze nie ma. Jeżeli tak jest to warto pamięć, że stres powoduje obniżenie poziomu białych ciałek we krwi, czyli naszej odporności. Tracimy wiele z naszej energii witalnej niezbędnej do tego, aby wszystkie nasze procesy życiowe mogły przebiegać spokojnie.

Choroba i jej przebieg powoduje, że często pacjenci wpadają w apatię i są przekonani, że ich wysiłki są niepotrzebne. Dotyczy to tych, którzy często w różnych sytuacjach życiowych są podatni za zachowania nieracjonalne, co sprzyja rozwojowi choroby nowotworowej. Z kolei ci, którzy potrafią panować nad sobą i swoimi emocjami, mogą spowolnić a nawet odwrócić skutki choroby. Bowiem rzadko się zdarza, aby optymista popadał w depresję. To, czy człowiek jest mniej lub bardziej nieszczęśliwy lub szczęśliwy nie wynika z sytuacji, jakie go w życiu spotykają, ale z tego, jak on tę sytuację ocenia.

Jeśli ktoś ocenia, że chorobę nowotworową da się wyleczyć i będzie umiał podejść do niej z pokorą, to będzie mu łatwiej. Ważna jest także odpowiednia dieta, czyli jak i co jemy. I tak badania przeprowadzone w USA wykazały, że częsty w tych przypadkach nowotwór jelita grubego w statystyce przesunął się z szóstego na drugie miejsce. Powodem nie są obciążenia genetyczne, ale skład naszych pokarmów i brak ruchu. Jeśli nie wykonuje się systematycznych ćwiczeń ruchowych, np. gimnastykowanie się, jazda na rowerze, spacer, to prawdopodobieństwo wystąpienia nowotworu wzrasta wielokrotnie.

Każdy dzień jest inny, ale obniżenie stresu jest możliwe wtedy, gdy potrafimy cieszyć się tym, co mamy. Redukcja stresu polega także na tym, aby nie pozostawać sam na sam z dręczącymi odpowiedziami, ale zadawać sobie pytania o to, jak mamy żyć i czerpać z naszego otoczenia siły do życia.

Paradoks tego świata polega na tym, że wszyscy się boimy, że jak przyjdzie końcówka życia, to stracimy i to życie, i bliskich, i to, co nas cieszy. A przecież jest i tak, że żyjemy i nie widzimy tego, co może nam sprawić radość, jest nam źle, ale nie szukamy przyczyn tego stanu rzeczy i poprawy naszego losu. Ktoś kiedyś powiedział, że umieramy jak żyjemy. Jeżeli człowiek ma kochającą rodzinę, bliskich przyjaciół i to, co go cieszy, to nie powinien się martwić. To, co ma się stać i tak kiedyś przyjdzie, ale wtedy nie będzie sam. Ale jeżeli jest ciągle niezadowolony, nic mu się nie podoba i żyje w chronicznym stresie  to nic się w jego życiu na lepsze nie zmieni.

Redukcja stresu polega na tym, żebyśmy nie dali się przekonaniu, że zawsze będziemy nieszczęśliwi. Wiodącymi chorobami na naszym kontynencie niedługo będzie choroba nowotworowa (co czwarty  Europejczyk będzie na nią chory) i depresja wynikająca z samotności i walki o swoje, czyli swoistego wyścigu szczurów. Redukować stres to każdego dnia troszczyć się o te kawałki życia, które są dla nas przyjemne. Chodzi o to, aby wzbudzać w organizmie jak najwięcej hormonów szczęścia. Bo żeby żyć trzeba mieć jakiś cel i nadzieję.

Antonio del Melho w książce "Wezwanie do miłości" mówi: - Pomyśl przez minutę, czy jesteś szczęśliwy. Jeżeli po tej minucie powiesz, że nie, to tylko dlatego, że pomyślałeś o tym, czego nie masz, a nie o tym, co masz i co jest ci dane tu i teraz.